باندینگ

باندینگ

باندینگ دندان چیست؟
باندینگ دندان یکی از روش‌های درمانی در زمینه ارتودنسی است که با استفاده از باندهای کوچک و جمع و جور، بر روی دندان‌ها نصب می‌شود. این باندها معمولاً از جنس فلزی یا سرامیکی هستند و به راحتی به دندان‌ها چسبانده می‌شوند. باندینگ دندان عمدتاً در اندازه بزرگ شدن دندان‌ها و تعدیل فضای بین آن‌ها استفاده می‌شود.
این روش به منظور ایجاد ماتریس برای اتصال اجزای‌ ارتودنسیک میان شما و سیم ارتودنسیک استفاده می‌شود. با نصب باندها، قدرت هم‌پوشانی و انتقال نیروها بهتر می‌شود و دندان‌ها به شکل صحیح قرار می‌گیرند.
باندها اغلب در اطراف دندان‌ها قرار می‌گیرند و به طور خاص برای استقرار اجزای دیگر ارتودنسیک نظیر بند، کلاچ و تفنج استفاده می‌شوند. باندها لایه‌هایی از مواد قوی مانند آلیاژهای باز، استیل یا سرامیک را بر روی دندان‌ها ایجاد می‌کنند و اجزای دیگر ارتودنسیک را در مکان خود قفل می‌کنند.
با نصب باندینگ، دندان‌ها می‌توانند به شکل صحیح تر و بدون چرخش قرار بگیرند و یک تاثیر بصری قابل توجه بر روی تمایلی که آن‌ها در خصوص نظم دندان‌ها در هم کردن دارند، ایجاد می‌شود. این درمان باعث می‌شود، توالی دندان‌ها بهبود یابد و این امکان فراهم می‌شود که تخلفات مربوط به نظم دندان‌ها با وقفه کمتری ایجاد شود.
در هر صورت، برای تشخیص و تعیین بهترین روش درمانی برای شما، بهتر است با ارتودنتیست خود مشورت کنید. آنها با توجه به وضعیت ابتدایی دندان‌ها، نیازهای درمانی و ترجیحات شما، بهترین گزینه را برای شما مشخص خواهند کرد.

ویژگی های باندینگ دندان چیست؟
باندینگ دندان یک روش درمانی قابل توجهی است که ویژگی‌های خاص خود را دارد. در زیر به برخی از این ویژگی‌ها اشاره خواهم کرد:
1. ثابت و محکم: باندها به طور محکم بر روی دندان‌ها چسبیده و به عنوان یک ماتریس محکم برای اجزا و ابزارهای ارتودنسیک عمل می‌کنند. این ویژگی از طریق تثبیت دقیق اجزای درمانی در محل خود، انتقال نیروها به دندان‌ها را بهبود می‌بخشد.
2. مقاومت بالا: باندها از جنس مواد با مقاومت بالا تهیه می‌شوند و این به آنها امکان می‌دهد مقاومت لازم را در مقابل فشارها و نیروهای مختلف داشته باشند. این ویژگی مهم است زیرا باندها در طول دوره درمان، تحمل بارهای قوی را بر عهده دارند.
3. انطباق پذیری با دندان‌ها: باندها به طور جمع و جور روی دندان‌ها نصب می‌شوند و به سطوح دندانی انطباق می‌یابند. این بخشی از درمان نه تنها اطمینان از راحتی بیشتر بیمار در طول ترم درمان ارتودنسیک را فراهم می‌کند، بلکه همچنین به بازدهی مناسب هنگام استفاده از اجزای ارتودنسیک نیز کمک می‌کند.
4.قابلیت سفارشی‌سازی: باندها قابلیت سفارشی‌سازی دارند و با توجه به نیازهای درمانی هر فرد قابل تنظیم هستند. ممکن است باندها به رنگ دندان‌ها یا سایر اجزای ارتودنسیک (مانند بندها و یا کلاچ) سازگار شوند و برای هماهنگی زیباییکی در جمالیات دهان و صورت مطابقت بیشتری ایجاد کنند.
5. راحتی: اغلب افراد پس از چند روز به وجود آمدن تعود باندینگ، احساس تراشیدگی کمتری را نسبت به ابتدای این درمان می‌کنند. به طور کلی، باندینگ دندان ممکن است نیاز به تطبیق اولیه کوتاه مدت داشته باشد، اما پس از آن، احتمالاً به راحتی قابل قبول و کنترل خواهد بود.

کاربرد باندینگ دندان چیست؟
باندینگ دندان از طریق تثبیت باندها بر روی دندان‌ها، به منظور انجام وظایف مختلف در درمان ارتودنسی استفاده می‌شود. در زیر به برخی از کاربردهای اصلی باندینگ دندان اشاره خواهم کرد:
1.محل قرارگیری اجزا: باندینگ دندان معمولاً به منظور نصب و نگهداری اجزای مختلف ارتودنسیک استفاده می‌شود. به عنوان مثال، باندها می‌توانند محل قرارگیری بندهای ارتودنسیک را بر روی دندان‌ها تأمین کنند. برای این منظور، باندها به طور محکم بر روی دندان‌ها نصب می‌شوند و بندها با استفاده از آنها قفل می‌شوند.
2.اصلاح فاصله بین دندان‌ها: باندها در فرایند اصلاح فاصله بین دندان‌ها نقش مهمی دارند. به کمک باندینگ دندان، فضای موجود بین دندان‌ها کوچک‌تر می‌شود. این فرایند، معمولاً در مواردی که فضای بیشتری بین دندان‌ها وجود دارد یا نیاز به جا به جایی دندان‌ها است، انجام می‌شود.
3. کنترل چرخش دندان‌ها: باندها نقش مهمی در کنترل چرخش دندان‌ها و تثبیت آن‌ها دارند. با استفاده از باندینگ دندان، دندان‌ها به شکل صحیح‌تری قرار می‌گیرند و از چرخش غیرمطلوب جلوگیری می‌کنند. این کاربرد از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا دندان‌های صحیح و با چرخش کمک می‌کنند که عملکرد مضبوطی در فرآیند خوردن و گرفتن درست غذا داشته باشیم.
4. پایان بخشیدن به استفاده از دسته‌ بندی برای وثیقه درمانی: در برخی موارد، باندینگ دندان ممکن است برای پایان دادن به استفاده از دسته‌بندی برای وثیقه درمانی بکار گرفته شود. با نصب باندها، به جای استفاده از دسته‌ بندی، اجزا درمانی به عنوان یکی‌جاخوش‌ تر وقفه خاصی در تعامل بین دندان‌ها و بسته‌بندی اجزا ندارند.
به علاوه، باندینگ دندان می‌تواند در موارد دیگری نیز استفاده شود، از جمله کنترل چرخش دندان‌های عقل و تثبیت دندان‌های شیر در هنگام درمان کودکان. همچنین، باندینگ دندان برای تثبیت اولیه قوس‌های ارتودنسی بر روی دندان‌ها و استفاده در تهیه مدل سنگ‌آهن نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

 

مزایا و معایب باندینگ دندان
مزایا:
1. استحکام و ثبات: باندینگ دندان به طور محکم به دندان‌ها متصل می‌شود و به عنوان ماتریسی قدرتمند برای قرار دادن اجزا و وسایل ارتودنسی عمل می‌کند. این ویژگی باعث بهبود منتقل کردن نیروها به دندان‌ها از طریق ثابت کردن دقیق اجزا در محل قرارگیری آنها می‌شود.
2. مقاومت بالا: باندها از موادی با مقاومت بالا تهیه می‌شوند که توانایی مقابله با فشارها و نیروهای مختلف را دارند. این ویژگی حائز اهمیت است، زیرا باندها طی طول درمان نیروهای قوی را تحمل می‌کنند.
3. قابلیت سازگاری با دندان‌ها: باندها به طور جامع در دندان‌ها قرار می‌گیرند و به سطوح دندانی متصل می‌شوند. این جنبه از درمان نه تنها بهبود راحتی بیمار در دوره درمان ارتودنسی فراهم می‌کند، بلکه در عملکرد صحیح اجزا ارتودنسی نیز کمک می‌کند.
4. قابلیت سفارشی سازی: باندها می‌توانند بر اساس نیازهای درمانی هر فرد، سفارشی سازی شود. آنها می‌توانند با رنگ دندان‌ها یا سایر اجزا ارتودنسی هماهنگ شوند و هماهنگی زیبایی و جلوه صورت را تقویت کنند.
5. راحتی: بعد از چند روز از استفاده از باند، اکثر افراد تجربه کمتری از ناراحتی دارند. به طور کلی، باندینگ دندان ممکن است به یک دوره تطبیق اولیه کوتاه نیاز داشته باشد، اما به طور کلی این دوره به سرعت قابل قبول می‌شود و مدیریت می‌شود.
معایب:
1. نیاز به آماده‌سازی دندان‌ها: برای نصب باندها، نیاز به آماده‌سازی دندان‌ها (از جمله خراشیدن و زنده کردن سطح دندان) می‌باشد. این مرحله ممکن است در بعضی افراد ناراحتی ایجاد کند.
2. پیچیدگی فنی: باندینگ دندان و مراحل مربوط به آن نیازمند مهارت و تخصص ارتودنتیست می‌باشد. صحیح نصب کردن باندها به تجربه و تخصص معمار و کاربرد صحیح فنی نیاز دارد.
3. محدودیت‌های شخصی: باندها ممکن است برخی از افراد احساس ناراحتی کنند یا حساسیتی به آنها نشان دهند. همچنین، بررسی دوره‌ای و نظارت منظم از سوی ارتودنتیست الزامی است.
4. به همراهی‌های مرتب: هنگام استفاده از باندینگ دندان، ممکن است نیاز به استفاده همزمان از دسته‌بندیها و سیمهای ارتودنسی داشته باشید، که مراقبت و سهولتی بیشتر را می‌طلبد.

تفاوت کامپوزیت با باندینگ چیست؟
تفاوت کامپوزیت با باندینگ چندان ابتدایی نیست. در واقع، باندینگ دندان معمولاً از ماده کامپوزیت ساخته می‌شود. با این حال، اصطلاح باندینگ دندان به طریقه آماده‌سازی دندان و اتصال باند به دندان اشاره دارد، در حالی که کامپوزیت به ماده‌ای اشاره دارد که برای بازسازی سطوح دندان و ترمیمات استفاده می‌شود.
کامپوزیت یک نوع رزین هسته است که با مواد ترکیبی مانند سیلیکات‌ها و آلومینیوم اکسید بهبود یافته است. این ماده رنگی است و به راحتی می‌توان با رنگ دندان تطبیق داد. کامپوزیت به عنوان جایگزینی برای جوانه دندان، ترمیمات دندان، ترمیمات فرسوده شده، ترمیمات بریج قابل استفاده است.
از طرفی، باندینگ دندان شامل استفاده از باندهایی است که بر روی دندان‌ها قرار می‌گیرند و به منظور نصب سایر اجزاء ارتودنسی مانند براکت‌ها، کلیپس‌ها و لوله‌های بوکال به کار می‌روند. باندها به طور محکم به دندان‌ها چسبانده می‌شوند و به عنوان یک ماتریس مقاوم برای قرار دادن اجزاء ارتودنسی عمل می‌کنند.
هرچند که کامپوزیت و باندینگ دندان در موارد مختلف از دندانپزشکی به کار می‌روند و کاربردهای متفاوتی دارند، اما هر دوی آنها در ترمیمات دندانی و ارتودنسی نقش مهمی را ایفا می‌کنند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *