هپاتیت D چگونه به وجود می آید؟

هپاتیت D چگونه به وجود می آید؟
  • هپاتیت D چیست ؟ 

ویروس هپاتیت D یک ویروس است که برای تکثیر خود نیاز به ویروس هپاتیت B دارد. هپاتیت D یک التهاب کبدی است که توسط ویروس HDV ایجاد می شود که برای تکثیر خود به ویروس HBV نیاز دارد. عفونت هپاتیت D بدون وجود ویروس هپاتیت B امکان پذیر نیست.  آلودگی همزمان HDV-HBV به عنوان شدیدترین نوع هپاتیت ویروسی مزمن به دلیل پیشرفت سریع تر به سمت مرگ مرتبط با کبد و سارکوما هپاتوسلولار، در نظر گرفته می شود.

واکسیناسیون علیه هپاتیت B تنها روش جلوگیری از عفونت HDV است. اما نرخ درمان موفق همچنان پایین است.

حدود 5 درصد افرادی که عفونت مزمن با ویروس هپاتیت B دارند، در سراسر جهان تحت تأثیر ویروس هپاتیت D هستند.

عفونت HDV  زمانی رخ می دهد که افراد به طور همزمان با هپاتیت B و D آلوده می شوند (همزمان آلودگی) یا پس از ابتلا به هپاتیت B، هپاتیت D را دریافت می کنند (سوپرآلودگی).

جمعیت‌هایی که بیشترین احتمال برای همزمان آلودگی HBV و HDV دارند، شامل جمعیت بومی مناطق پرخطر، گیرندگان همودیالیز و افراد معتاد به مواد مخدر هستند.

در سراسر جهان، تعداد عفونت‌های HDV از دهه ۱۹۸۰ به دلیل برنامه واکسیناسیون موفق HBV جهانی کاهش یافته است.

ویروس هپاتیت D  به عامل ” هپاتیت دلتا ” شهرت دارد. این ویروس برای اینکه به کبد دسترسی پیدا کند و ایجاد عفونت نمایید  باید وارد HBV شود. بیمار باید قبلاً HBV را در خون خود داشته باشد و یا عفونت به طور همزمان واقع شده باشد. در ایالات متحده شایعترین  راه انتقال از طریق خون آلوده است. آنتی ژن HDV چند روز پس از آلودگی با روش ایمیونو اسی در خون قابل شناسایی می گردد. همچنین آنتی بادی کل و Anti-HDV IgM در اوایل بیماری قابل سنجش می باشند. افزایش مداوم این آنتی بادی ها نشانه عفونت مزمن و یا ناقل بودن بیمار است.

در طی دوره همانندسازی HDV، آنتی ژن آن در کبد و RNA آن در سرم و کبد قابل شناسایی است.

حساسترین روش برای تشخیص HDV روش PCR و نوترن بلات می باشد.

به دلیل اینکه کیتهای تجاری قابل دسترس برای تشخیص آنتی ژن HDV وجود ندارد، از آنتی بادی HDV برای تشخیص ویروس هپاتیت D استفاده می شود.

در موارد عفونت شدید( Anti-HDV، superinfection) بهترین مارکر جهت تشخیص عفونت HDV می باشد.

در عفونتهای همزمان (Coinfection) آزمایش های زیر ضروری می باشند:

HBsAg

HDVAg

HDVRNA

Anti-HDV IgM 

Anti-HBc IgM

 

در عفونتهایی که به خودی خود محدود می شوند، معیار Anti-HDV پایین و گذرا است.

  • راه های انتقال هپاتیت D

ویروس هپاتیت Dمی تواند از طریق مسیرهای زیر منتقل شود:

  1. به اشتراک گذاشتن سوزن و سایر وسایل برای تزریق مواد مخدر
  2. تزریق خون و محصولات خونی بدون آزمایش هپاتیت
  3. رفتارهای جنسی نامناسب و پرخطر 
  4. به اشتراک گذاشتن اشیاء مراقبتی شخصی مانند تیغ ، ریش تراش و مسواک
  5. انتقال از مادر به کودک در زمان زایمان
  6. انتقال شغلی به خون آلوده، مانند کارگران بهداشتی
  7. پیوند اعضا از یک دارنده آلوده (نادر)

 

گرد آورندگان : حامد صمدیان / مریم راد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *