آلبومین

وضعیت: درحال فروش
2 روزه ارسال به تهران4 روزه ارسال به شهرستانها
قیمت اصلی 11.000.000 تومان بود.قیمت فعلی 10.906.000 تومان است.

آلبومین یک جزء ضروری از پلاسمای خون است که در کبد تولید می‌شود.

آلبومین رایج‌ترین پروتئین موجود در پلاسمای خون است. این پروتئین کمک می‌کند تا اطمینان حاصل شود که خون در شریان‌ها و رگ‌ها باقی می‌ماند و به حمل هورمون‌ها، ویتامین‌ها و آنزیم‌ها در سراسر بدن کمک می‌کند. آلبومین در کبد ساخته می‌شود و به سرعت به جریان خون منتقل می‌شود.

سطوح پایین این پروتئین در خون ممکن است نشان دهنده مشکلات جدی کبد و کلیه باشد. سطوح بالای آن که به عنوان هایپرآلبومینمی شناخته می‌شود، می‌تواند نشانه کم آبی بدن، اسهال یا مشکلات دیگر باشد. ارائه دهندگان مراقبت‌های بهداشتی اغلب سطح آلبومین را به جهت تشخیص یا درمان وضعیت افراد اندازه گیری می‌کنند.

این مقاله نحوه عملکرد آلبومین و نتایج آزمایش خون را توضیح می‌دهد. همچنین به توضیح شرایط خاصی که طی آن آلبومین خارج از محدوده طبیعی خود است می‌پردازد.

آلبومین در بدن

پروتئین‌ها از مهم‌ترین مواد موجود در بدن هستند و در بسیاری از فرایندهای بدن نقش دارند. در این میان آلبومین چندین نقش مهم و اساسی را ایفا می‌کند. این نقش‌ها عبارت‌اند از:

پلاسمای خون: به دلیل اندازه مولکولی بزرگ‌تر، آلبومین قادر به جذب آب و سایر مولکول‌ها است که به ایجاد اطمینان از فشار خون مناسب در رگ‌ها کمک می‌کند.

تحویل/حمل لیگاند: لیگاندها مولکول‌هایی هستند که در بدن تولید می‌شوند و برای سلول‌ها و مواد شیمیایی درگیر در عملکرد سیستم‌های بدن ضروری هستند.

تحویل/حمل دارو: این مولکول همچنین داروهای خاصی را از طریق جریان خون حمل می‌کند. این داروها عبارت‌اند از متادون، پروپرانولول، تیوپنتال، فوروزماید، وارفارین، متوترکسات و بسیاری دیگر از داروها.

محدوده نرمال آلبومین چقدر است؟

محدوده سالم این پروتئین در خون‌رسانی بین ۳٫۴ تا ۵٫۴ گرم در دسی‌لیتر (g/dL) تعریف شده است، البته با توجه به شرایط و امکانات آزمایشگاه، این عدد ممکن است اندکی متغیر باشد.

برخی از شرایط مرتبط با سطوح آلبومین غیر طبیعی عبارت‌اند از:

مشکلات کلیوی: اختلال در عملکرد کلیه، به ویژه در بیماری مزمن کلیوی (CKD)، منجر به پایین‌تر بودن سطح آلبومین خون از حد طبیعی می‌شود. بیماری کلیوی همچنین می‌تواند منجر به ریختن آلبومین در ادرار شود که به عنوان میکروآلبومینوری شناخته می‌شود.

بیماری‌های کبدی: سطوح پایین‌تر آلبومین در مواردی از بیماری‌های کبدی مانند هپاتیت که التهاب کبد به دلیل عفونت ویروسی است، دیده می‌شود. این مورد همچنین در سیروز کبدی (زخم بافت کبد به دلیل هپاتیت مزمن یا مصرف بیش از حد الکل) و یرقان (زردی چشم و پوست) نیز دیده می‌شود.

بیماری کرون: بیماری کرون که التهاب مداوم و مضر دستگاه گوارش است، منجر به مشکلاتی در جذب مواد مغذی می‌شود. در این موارد سطح آلبومین پایین است.

بیماری سلیاک: این بیماری یک اختلال خودایمنی است که در آن غذاهای حاوی گلوتن مانند گندم، جو یا چاودار باعث حمله گلبول‌های سفید به پوشش روده کوچک می‌شوند. این شرایط منجر به کاهش سطح آلبومین می‌شود.

بیماری تیروئید: مجموعه‌ای از بیماری‌ها می‌توانند غده تیروئید را تحت تأثیر قرار دهند که این امر می‌تواند باعث مشکلات سیستم ایمنی شود. این مسائل منجر به کاهش سطح آلبومین می‌شود.

بیماری ویپل: این عفونت باکتریایی نادر، مفاصل و سیستم گوارشی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و توانایی بدن برای هضم غذا را مختل می‌کند. در این موارد سطح آلبومین کمتر از حد طبیعی خواهد بود.

سوءتغذیه: کاهش سطح آلبومین در خون ممکن است از نشانه‌های سوءتغذیه نیز باشد.

کم آبی بدن: آب ناکافی در بدن باعث افزایش سطح آلبومین می‌شود.

جراحی به منظور کاهش وزن: به دنبال این نوع جراحی، توانایی بدن در جذب مواد مغذی کاهش می‌یابد و ممکن است سطح آلبومین افزایش یابد.

رژیم غذایی با پروتئین بالا: در کسانی که رژیم‌های غذایی بسیار پرپروتئین دارند، سطوح پایین‌تری از آلبومین دیده می‌شود.

داروها و درمان‌ها: برخی داروها از جمله انسولین، هورمون‌ها و استروئیدها سطح آلبومین را افزایش می‌دهند. داروهای دیگر مانند قرص‌های ضد بارداری، سطح آلبومین را کاهش می‌دهند

آلبومین در ادرار

آلبومین موجود در ادرار می‌تواند نشانه یک بیماری در حال گسترش، از جمله بیماری کلیوی باشد. همچنین ممکن است ناشی از یک علت زمینه‌ای مانند دیابت، فشار خون بالا یا بیماری قلبی عروقی (مرتبط با قلب) باشد. در سطوح پایین‌تر، میکروآلبومینوری نامیده می‌شود. در سطوح بالاتر، به عنوان آلبومینوری یا پروتئینوری شناخته می‌شود. درمان این عارضه به علت بستگی دارد.

آزمایش آلبومین خون (ALB)

معمولاً در صورت مشکوک بودن به اختلال عملکرد کبد یا کلیه، انجام آزمایش آلبومین خون توصیه می‌شود. این آزمایش همچنین بخشی از یک طرح غربالگری استاندارد سطح قند و سلامت گوارشی به نام پنل متابولیک جامع (CMP) است که اغلب جزئی از یک برنامه سالانه فیزیکی است.

در خلال آزمایش

برای آزمایش، نمونه خون از ورید بازوی فرد گرفته می‌شود. این روش ایمن است و درد آن به خوبی تحمل می‌شود و فقط زمانی که سوزن پوست را سوراخ می‌کند، درد کمی در حد نیش زدن احساس می‌شود. به غیر از برخی کبودی‌های احتمالی، هیچ خطری در خلال دریافت نمونه وجود ندارد.

دستیابی به نتایج معمولاً کمی طول می‌کشد، زیرا ممکن است لازم باشد خون برای آزمایش به یک مرکز جداگانه فرستاده شود.

تفسیر نتایج

نتایج تست آلبومین در مقایسه با محدوده طبیعی مرجع، معمولاً بین ۳٫۴ تا ۵٫۴ گرم در دسی‌لیتر گزارش می‌شود. اگر نتایج شما خارج از این محدوده باشد، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما می‌داند که ممکن است مشکلات کبد، کلیه یا سایر مشکلات گوارشی داشته باشید.

در صورت مشکوک بودن به مشکلات کلیوی، روده‌ای یا کبدی، ممکن است نیاز به تصویربرداری و آزمایش‌های تشخیصی بیشتری باشد. همچنین ممکن است به بررسی رژیم غذایی و تغذیه و در صورت نیاز به درمان دارویی یا جراحی نیاز داشته باشید. هنگام دریافت نتایج آزمایش آلبومین، از ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود بخواهید نتایج را به طور کامل برایتان شرح و توضیح دهند.

به خاطر داشته باشید که سطوح پایین یا بالای این پروتئین لزوماً به این معنی نیست که سلامت شما دچار مشکل شده است. به دنبال نتایج غیرعادی – و همراه با داده‌های سایر آزمایش‌ها – ارائه‌دهنده مراقبت‌های

توضیحات تکمیلی

کشور

ایران

شرکت

آتیه سلامت البرز

حجم

500 میلی گرم